اسماعیل نیوز

زمینیان نیز معنای باران را می فهمند، بوی خدا هدیه باران است. اما درد فراق فرصت ماندن به باران نمی دهد و باز به اوج پر می کشد. رسالتش عاشق کردن زمینیان است. چه بسا آنان نیز چو باران دلتنگ شوند…

آری، برای دوباره برخاستن فرصت است، اما آن چنان باش که بال پروازت دهند. اهل زمین راز باران را فهمیدند، بالهایی گشودند از جنس عشق، ایمان، صداقت، توکل، ایثار … و پریدند. زمین جای ماندن نیست.

آدمی در عالم خاکی نمی آید به دست     عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی

آمده ایم تا برویم زیر باران.

باید رفت…

از اوییم. تا دل ، تنگ نشو د هوای پریدن ندارم. به دنیا دل ببندی، دل بسته ات می شود و زنجیرهای سنگین به پایت آویزان می کند و روز را از یادت می برد.

برای صداقتی دوباره با خویشتن فرصت هست! بیا سبکبال بیندیشیم.

عده ای رفتند و عشق را ثابت کردند و عده ای ماندند و عشق را تفسیر.

کافی است خوب شاگردیشان را کنیم.

باور کن زمین جای ماندن نیست…

(ف.عبّاسی)

و باز در خیابان قدم می زدیم که ابتکاری نو از دوستان “نمی دونم چی چی طلب”! دیدیم.با خود گفتم ببین کار به کجا کشیده و اقبال عوام الناسی ، از آقایان به چه حد تنزل کرده که برای بدست آوردن ذره ای از چیزی که روزگاری غریب و قریب تماما در سیطره شان بود، خرج ها می کنند (از خودشون بپرسین پولشو از … اصلا به ما چه!) و پوستر ها چاپ می کنند. آن هم از چه کسی؟ از پیر مراد و اسوه ی تقوا و دارنده ی کرامات مخفی و جلی، که باید عاشق باشی تا بفهمی (هنوز به این حد از آگاهی نرسیده ام) کیست و چه کرد! همان که آزارهای روزگار محاسنش را مانند برگ گل یاس سفید کرده (البته به غیر از اون محدوده ی مشخص) و بر جبهه ی بلند و سفیدش چروکها نشانده.

پشت شیشه ی مغازه ها ، یکی در میان (شاید هم دو یا سه تا در میان) عکس ها جلوه گری می کردند.هزینه کردن از آقای رئیس جمهور سابق برای یک نماینده ،که طی دو بار حضورش در دانشگاه ، خود را از اصلاح طلبان ندانست و در آخرین موضع گیری انقلابی خود فرمود: “اگر آمریکا از ما نفت نخره  ،ما هم… (شور حسینی دوستان رو نگیره!) دست هامونو باید ببریم بالا!!! ، به این معنی است که دیگر دوستان از جیب خرج می کنند و سرمایه به آخر رسیده و کم کم صدای کف گیر ته دیگ هم درمی آید!

کاش بودید و موضع گیری های ایشان را می دیدید و می شنیدید.جالب بود!

امام زمان کجایی؟!

اصلاح طلبان

عزیز! مگه قرار نبود همراه بشی؟!

با مشخص شدن نتایج نهایی انتخابات مجلس هشتم ،اصلاح طلبان برای بار چهارم در همه پرسیهای اخیر با شکست سنگین مواجه شدند.اولین شکست در انتخابات مجلس هفتم ، دومی در انتخابات نهم ریاست جمهوری بود که برای مدت مدیدی آنها را به کما برد.شکست سوم در انتخابات شوراها بود،چهارمی هم با انتخابات هشتم مجلس شورای اسلامی رقم خورد.

بعد از هر شکست نیز چون غالبا شجاعت پذیرفتن آن در بین ایشان وجود ندارد ، زمین و زمان را مقصر جلوه می دهند و قصه ی شورای نگهبان و رد صلاحیت و … را به راه می اندازند و اصلا هم نمی گویند شاید اشکال از ما باشد و مردم ما را انتخاب نکرده اند! البته باید اضافه کرد که دبیر کل کارگزاران گفت:”انتخابات را باختیم ، خودمان را گول نزنیم” و نیز *سال گذشته “حجاریان” رسما گفت: اصلاح طلبان عرضه ی کارکردن ندارند!

این بار نیز از این قاعده مستثنی نبود و بحث “رقابت بر سر 55 کرسی” را مطرح نمودند!

اصلاح طلبان باید به دنبال این باشند که ” چگونه به مردم خدمت کنیم” و نه مانند گذشته تمام وقت خود را صرف دعواهای سیاسی کنند و دست از تخریب چهره های محبوب مردم و خدمتگذاران واقعی بردارند.

در هر صورت ” عزیزان ” سعی کردند با کسی غیر از خاتمی و کروبی همراه شوند و استفاده از خاتمی هم ، که گمان می شد با اقبال عمومی رو به رو شود، تحت عنوان “یاران خاتمی” راه به جایی نبرد.

جبهه ی متحد اصولگرایان

همت چاره ساز شد!

باید به دوستان عزیز اصولگرا گوشزد نمود که از عاقبت اصلاح طلبان عبرت بگیرید و از تمام امکانات برای پیروی از رهنمودهای رهبر و خدمت بیشتر به مردم استفاده کنند ، که در غیر این صورت فرصت ها چون ابرها در گذرند و آب رفته به جوی باز نخواهد گشت.به جای اینکه مانند اصلاح طلبان درگیر بحث های روشنفکری و بی حاصل شوند به فکر نان شب مردم باشند.مردم در درجه ی اول باید از امکانات مادی مناسب بهره مند شوند تا امور معنوی شان اصلاح شود.

جبهه ی فراگیر اصولگرایان

این انشعاب نتوانست در انتخابات موفقیت چشمگیری به دست آورد و در تهران تقریبا تمام منتخبین از جبهه ی متحد بودند. به علاوه کار شایسته ای نبود که در آخرین روزهای تبلیغات ، در جبهه ی خودی باعث تفرقه شدند. این مسائل باید در همان زمانی که گروه های 6+5 تشکیل شدند ، حل می شد. البته این نکته نیز جای تأمل دارد که ، این انشعاب زیر نظر سه نفر از شکست خورده های انتخابات نهم در مقابل احمدی نژاد ، شکل گرفته بود.

شورای نگهبان

مثل گذشته وفادار به امام و رهبر و آرمانهای انقلاب و مستحکم در تصمیم گیری.با این همه امیدواریم شورای نگهبان در آینده در بررسی صلاحیت ها دقت کافی را به عمل آورد تا دیگر نیازی به این نباشد که رهبر پیام دهند ” دایره ی صلاحیت ها را وسیع تر کنید” ،یا این و آن به چانه زنی بر سر تأیید صلاحیت بپردازند.نه تند روی کنند و نه چشم پوشی بیجا.