اسماعیل نیوز

در عصر حاضر فرهنگ انتظار با فکرها و برداشت های نادرست زیادی آمیخته شده است. فکرها و برداشت هایی که اگر در صدد اصلاح آنها برنیاییم ، به مرور زمان تبدیل به آسیب و آفتی جدی برای اصل اعتقاد به ظهور منجی می شود. به همین دلیل و در ادامه ی مطلب قبلی که در همین زمینه منتشر شد ،و به بهانه ی اعیاد شعبانیه به خصوص میلاد حضرت امام مهدی (عج) در نیمه ی شعبان، بنا دارم مجموعه ای از آسیب هایی که دامنگیر اندیشه ی ظهور حضرت ولی عصر (ع) است را بیان و بررسی نمایم و امید دارم در این زمینه از سوالات و نظرات دوستان عزیز بهره مند شوم. آنچه می خوانید مختصری است در مورد آسیب هایی که باورهای مهدوی را تهدید می کند ، که در چند قسمت تقدیم می شود به امام مهدی (عج) و شما دوستان ؛ البته در قسمت های کوتاه ، تا حوصله تان از خواندن سر نرود!

**********

آسیب باور به زمان رخداد ظهور:

البته بدیهی است که منظور زمان تقویمی نیست چون آن زمان را کسی جز خدا نمی داند و زمان دقیق ظهور در زمره ی اسرار الهی است و امام صادق(ع) در این مورد می فرمایند: اگرکسی برای ظهور وقت تعیین کرد او را تکذیب کنید.
منظور از این سوال این است که چه شرایطی باید رخ دهد تا این که ظهور اتفاق بیفتد؟
برخی فکر می کنند پیش شرط ظهور فراگیری فساد در سراسر جهان است و تا جهان پر از ظلم و ستم نشود حضرت مهدی(ع) هم ظهور نخواهد کرد.
این افراد برای اثبات مدعای خود متوسل به یک سری از روایات می شوند:
پیامبر(ص): قیامت بر پا نمی شود تا زمانی که زمین از ستم و دشمنی آکنده شود, آنگاه مردی از خاندان من قیام می کند و زمین را همچنان که از ظلم و ستم آکنده شده است, از عدل و داد پر می کند.
پیامبر(ص): اگر از عمر دنیا فقط یک روز باقی مانده باشد, خداوند آن روز را چنان طولانی می کند تا مردی از خاندان مرا بر انگیزد که دنیا را پر از عدل و داد کند همچنان که پر از ستم شده است.
برخی از افراد با چنین تفکری حتی منکر لزوم امر به معروف و نهی از منکر می شوند و معتقدند این عمل مانع از جهان شمولی فساد و درنتیجه ظهور می شود.
در حالی که با دقت در این روایات متوجه می شویم این ها پیش شرط ظهور نیستند بلکه توصیف گر زمان ظهورند. یعنی این روایات سعی در مشخص کردن ویژگی های اجتماعی هنگام ظهور دارند.
همان طور که در احادیث صراحتا بیان شده پیش شرط ظهور تغییر جامعه و حرکت آن به سمت صلاح است.